Before Valentine VS Underworld 3

posted on 07 Feb 2009 21:02 by mingninja in Film-Movie

 


รักก็เจ็บ เลิกก็เจ็บ -

 

เพลง : รักก็เจ็บ เลิกก็เจ็บ
ศิลปิน : ปั่น ไพบูลย์ เกียรติเขียวแก้ว

 

*ท่านสามารถคลิกดาวน์โหลดเพลงฟังประกอบได้

 

 

ช่วงนี้จะพบว่าบล็อกผมติดๆดับๆ อัพมั่งไม่อัพมั่ง - -" ตามสถานะคนที่รอการเกณฑ์ทหารอยู่นั่นแหละครับ ก็หางานทำบ้าง หาที่เรียนบ้างเรื่อยไป... เมื่อวานนี้ผมก็สะสางงานทั้งหมดเสร็จซะที!!!! และได้เงินก้อนมาเรียบร้อย ก็ถึงคราวฉลองกันหน่อย (แฮ่) ไปดูหนังกะเพื่อนสองเรื่องรวด!!! (ดูสามทุ่ม จบตอนตีสอง) ก็เลยขอเอาเรื่องนี้ลัดมาเขียนบล็อกก่อนก็แล้วกัน

 

Before Valentine - ก่อนดอกรักผลิบาน

 

(ชื่อเรื่องจริงคือ ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา แปลว่า ก่อนที่จะรัก ให้ยืนแล้วหมุนรอบตัวเองก่อน)

 

 

นี่มันหนังอะไรกัน : หนังรักระหว่างชายหญิง สามคู่ สามวัย ที่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน คือ ก่อนวันวาเลนไทน์

 

คู่แรก - จิ๊บกับโจ๊ก

 

ความรักสมัยมัธยมปลาย ของเด็กชายและหญิงบ้านใกล้เรือนเคียงที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน สื่อถึงแรกรัก ดั่งกุหลาบแรกแย้ม คุณยังจำการสารภาพรักครั้งแรกของคุณได้รึเปล่า

 

คู่ที่สอง - ชิดชนก กับ สุธี

 

ความรักวัยทำงาน เมื่อรักของชายหนุ่มและหญิงสาวดำเนินไปจนถึงปลายทาง เหมือนกุหลาบที่บานเต็มที่ทุกอย่างคงลงตัวยกเว้นว่า ปลายทางของคนหนึ่งคือ การขอแต่งงาน แต่ปลายทางของอีกคนหนึ่ง คือ การบอกเลิก

 

คู่ที่สาม (และคู่ที่สามจุดห้า) - เจ๊กับเฮีย

 

ความรักวัยดึก :P จะทำอย่างไรเมื่อชีวิตคู่ไม่ราบรื่น ทุกสิ่งทุกอย่างหลังแต่งงานเปลี่ยนไปจากชีวิตก่อนแต่งงานโดยสิ้นเชิงเหมือนกุหลาบใกล้โรย คู่แต่งงานที่พูดจากันด้วยภาษากระถางดอกไม้นี้จะสามารถประคับประคองความรักให้ตลอดรอดฝั่งไปได้หรือไม่

 

ที่ว่ามีคู่ที่สามจุดห้า ก็คือมีคู่รักของแหม่มกับ...เปรม - -" (จำชื่อไม่ได้ จำได้แค่เปรมแสดง) เข้ามาแทรกเป็นปมปัญหาของคู่นี้นั่นแหละครับ

 

 

เนื้อเรื่อง : โดยรวมจัดว่า ดำเนินเรื่องได้ดี และเข้าถึงอารมณ์ของลักษณะความรักในแต่ละวัยได้อย่างชัดเจน หนังสามารถแสดงถึงความสดใสของรักวัยรุ่น ความเครียดและความจริงจังระหว่างคู่รักก่อนแต่งงานและปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยๆ หลังชีวิตสมรส  ยึดการดำเนินเรื่องตามอารมณ์ของแต่ละคู่ (รูปแบบเดียวกับปิดเทอมใหญ่หัวใจร้อนรุ่ม) ส่วนตัวผมเห็นว่าหนังเรื่องนี้จบเรื่องได้โดดเด่นน่าสนใจทีเดียว (UNIQUE)

 

อารมณ์ : หนังสามารถแสดงถึงอารมณ์และ สถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้ทั่วไปในชีวิตคู่ได้ดี อย่างไรก็ตาม การดำเนินเรื่องทั้งหมด อยู่บนลักษณะเดียวกันคือ "มุกตลก" คือแทรกมุกลงไปทุกฉากทุกชอต เอาเป็นว่าผมฮาตลอดรายการ เป็นหนังปัญหาความรักที่ดูแล้วไม่เครียด ไม่น้ำเน่า เฮฮาสดใสสดใส... รึว่าเราเส้นตื้นไปก็ไม่รู้ - -"

 

หมายเหตุ : จขบ.มีความรักครั้งสุดท้ายในวันก่อนวาเลนไทน์เช่นกันเมื่อ 5 ปีก่อน (จบลงในวันคริสต์มาสในอีก 4 ปีให้หลัง) แต่หลังดูหนังเรื่องนี้ก็ไม่ได้เครียดหรือคิดถึงแฟนเก่ามากขึ้นแต่อย่างใด

 

อีกอย่างคือการดำเนินเรื่องด้วยตัวละครในอดีตหรือตัวละครในจินตนาการ เป็นไอเดียที่ดีที่คุณจะเห็นตัวละครเดียวกัน 2 ตัวในฉากเดียว  แต่เพลงประกอบกับบทพูดกลับทำให้คนดูรู้สึกสับสนและมึนงงกับหนังซะมากกว่า 

 

 

 

การแสดง : นักแสดงส่วนใหญ่เหมาะกับ หนังแนว Romantic Comedy แบบนี้อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็น อาร์ตี้ (บุญชู) ว่าน AF2 จาตุรงค์ ม๊กจ๊ก แจงวราพรรณ (หน้า+ผมเจ๊เหมือนเอาโน้ตอุดมมาใส่วิก) ได๋ ไดอาน่า (ทรงผม+คอสตู้มเธอเริ่ดมาก เหมือนเอา Retrospect มาแต่งหญิง เป็นสตรีที่โคตรเท่ห์) และนักแสดงหน้าใหม่อีก 2 คน คือ น้องจีน เกล้าแก้ว (มะ...โมเอ้้้้~) และองุ่น - สิตา ภาพลักษณ์โดยรวมในการแสดงก็ราบรื่น ไม่แข็งขัดตาเท่าไหร่ โดยเฉพาะฉาก "จินตนาการ" นี่ แสดงอารมณ์ออกทางสีหน้าได้ชัดเจนมาก......

 

ที่ประทับใจสุดๆก็คือเจ๊ไดอาน่านี่แหละครับ ตีบทแตกกระจุย =[]= เรียกได้ว่าลืมภาพลักษณ์สาวเงียบเรียบร้อยสมัยเป็นพิธีกรโทรทัศน์ได้เลย ถ้าไม่รู้จักมาก่อนผมคงนึกว่าเธอเป็นน้องสาวของนักร้องนำ Retrospect จริงๆ เพราะทั้งลุยทั้งห้าวได้ใจ แต่ใจอ่อนไหวตามประสาสาวซึน

 

 

ภาพและเสียง : ภาพยนต์เรื่องนี้ยังมีจุดเด่นอีกเรื่องคือการใช้เอฟเฟค "สีเดียว" (ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงโฆษณา True ที่เป็นสปอตขาวดำแต่เน้นสีแค่สีเหลืองส้มเด่นออกมา) ซึ่งเราไม่ค่อยเจอว่าเอามาใช้กันมากเท่าไหร่ อย่างไรก็ตามเอฟเฟคดังกล่าวสามารถเพิ่มอารมณ์ในหนังให้ดู "โรแมนติกได้ิีอีก"  ต้องขอชมผู้ที่คิดเอาไอเดียนี้มาใช้ได้ถูกจังหวะและเวลาอย่างมาก

 

หมายเหตุ : หากท่านเบื่อเครดิตและสปอนเซอร์ต่างๆตอนต้นเรื่อง คุณอาจจะชอบไอเดียการขึ้นเครดิตของหนังเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม หลายคนกลับบอกว่า "ปวดตาชะมัด"

 

เอฟเฟคที่ผมและเพื่อนดูแล้วขัดใจ คือการใช้ Blue Screen + CG แบบไม่ค่อยแนบเนียนเท่าไหร่ เอาเป็นว่า... มันเป็นก้าวหนึ่งของการพัฒนาก็แล้วกัน (แม้ว่าเราจะเห็นการพัฒนาแบบนี้มาหลายรอบแล้ว)

 

สำหรับส่วนของฉาก ผมขอ Spoil อย่างรุนแรงไว้ว่า... " ถ้าจะจบแบบนั้น ทำไมไม่ทำฉากให้ดู Retro หน่อย คือกลายเป็นฉากทั้งหมดเกิดขึ้นในยุดสมัยเดียวกัน ผลลัพธ์คือการสรุปจบนั้นกลายเป็นเหมือนกับพยายามรวบหัวรวบหางคู่รั